Geleneksel kaval icrasında düz çalınan bir ezgi eksik duyulur. Sesleri birbirine bağlayan şey süslemelerdir.
En temel süsleme çarpmadır. Asıl notadan önce, komşu bir delik çok kısa süreyle açılıp kapatılır.
Bu hareket nefesle değil yalnız parmakla yapılır; üfleme kesilmez, süreklilik korunur.
Çarpmanın süresi ölçüye dâhil değildir. Asıl notanın zamanından çalınmaz, ona yapışık durur.
Hangi notadan çarpılacağı yöreye ve ezgiye göre değişir; üstten ya da alttan yapılabilir.
Hız da bir tercihtir. Çok yavaş bir çarpma iki ayrı nota gibi duyulur; çok hızlı olanı fark edilmez.
Çalışma tek notada yapılır: aynı ses defalarca, önünde çarpmayla çalınır ve kayıt dinlenir. İkinci aşamada çarpma bir ezgiye yerleştirilir; nerelerde kullanılacağı önceden işaretlenir.
Her notaya süsleme konmaz. Yoğun kullanılan bir çarpma ezgiyi ağırlaştırır ve kulağı yorar.
Çarpmanın hangi parmakla yapılacağı da seçilir. Bazı geçişlerde üstteki, bazılarında alttaki parmak daha hızlı ve temiz sonuç verir; bu tercih ezgiye göre denenerek belirlenir. Süslemelerin yerleri partisyona ya da deftere işaretlenir; işaretlenmediğinde her çalışmada başka yere konur ve hiçbiri yerleşmez.
Derslerimizde süslemeler yöre tavrıyla birlikte öğretilir.