Kaval erik, şimşir, kızılcık ve abanoz gibi sert ağaçlardan yapılır. Her birinin kendine göre bir karakteri vardır.
Sert ve yoğun ağaçlar daha parlak ve net bir ses verir. Daha yumuşak türlerde ses yuvarlaklaşır.
Buna karşılık sesin büyük bölümünü belirleyen şey ağaç değil, iç çapın ve delik yerlerinin ölçüsüdür. İyi ölçülmüş yumuşak bir ağaç, kötü ölçülmüş sert bir ağaçtan çok daha iyi çalar.
Ağırlık da bir etkendir. Yoğun ağaçtan yapılmış kaval ağırdır ve uzun icrada kolları daha çok yorar.
Metal ve plastik gövdeli kavallar da vardır. Bunlar neme karşı dayanıklıdır ve açık havada tercih edilir.
Ahşap kaval ise tınısıyla ayrılır ve geleneksel icrada yaygındır. Seçim yaparken ağaç adı değil, çalgının kendisi denenir; aynı türden iki kaval belirgin biçimde farklı çalabilir. Gövde üzerindeki çatlak ve budaklar ise doğrudan sorun işaretidir ve kontrol edilir.
Gövdenin iç yüzeyi de incelenir. Pürüzlü ya da düzensiz bir iç çap, hava akışını bozar ve bölgeler arası dengeyi zayıflatır; bu, dışarıdan bakılarak anlaşılmaz.
Derslerimizde çalgı seçimi denenerek ve dinlenerek yapılır.