İki icracı aynı kavalı çaldığında çıkan ses birbirinden belirgin biçimde farklıdır.
Bunun ilk nedeni hava akımının biçimidir. Dar ve hızlı bir akım parlak, geniş ve yavaş bir akım yumuşak bir ses verir.
İkinci neden ağız içi hacmidir. Ağız boşluğu genişletildiğinde ses koyulaşır; daraltıldığında incelir.
Üçüncü neden üfleme açısıdır. Kenara daha içeriden gönderilen hava tiz bölgeyi güçlendirir.
Dördüncü neden boğazın durumudur. Açık ve gevşek bir boğaz sesi büyütür; kasılı bir boğaz onu sıkıştırır.
Bu dördü birlikte çalışır ve icracının kendi tınısını oluşturur.
Tını taklitle değil denemeyle bulunur. Beğenilen bir ses dinlenir, sonra kendi tınısı o yöne doğru ayarlanır.
Kayıt burada zorunludur; kavalın sesi icracının kulağında, dinleyicinin duyduğundan farklı duyulur. Aynı kursiyerde tını dönem içinde değişir; bu, tekniğin geliştiğinin işaretidir.
Tını arayışında tek bir hedef belirlenir. Aynı anda hem parlaklık hem koyuluk aranırsa hiçbiri kurulmaz; önce bir yön seçilir, oturduktan sonra diğeri denenir. Beğenilen tınının hangi özelliklerinden oluştuğu da yazılır; sözcüklere dökülen bir hedef, aranırken çok daha yol gösterici olur.
Derslerimizde tını çalışması kayıt dinlenerek yapılır.