Nefesli bir çalgıda icracı kendi sesini hem havadan hem kafatasından duyar. Bu, perde algısını etkiler.
Küçük sapmalar çalarken fark edilmez; kayıtta ise açıkça duyulur. Bu yüzden entonasyon çalışmasının bir bölümü kayıt üzerinden yapılır. Yöntem yalındır: kısa bir ezgi çalınır, kaydedilir ve sabit perdeli bir çalgıyla ya da akort aletiyle karşılaştırılır.
Hangi notaların saptığı not edilir. Çoğu kursiyerde sapma belirli perdelerde toplanır.
Bu perdeler tek tek çalışılır; kapama oranı ve üfleme açısı denenerek düzeltilir.
İkinci kontrol bölgeler arasıdır. Aynı ezgi alt ve üst bölgede çalınıp karşılaştırılır.
Üçüncü kontrol uzun sestir; tek bir notanın süre boyunca sabit kalıp kalmadığı ölçülür. Kayıtlar tarihiyle saklanır; birkaç ay arayla yapılan karşılaştırma ilerlemeyi somutlaştırır.
Kayıt alırken aynı ezgi iki kez çalınır. İlk deneme ısınma sayılır; ikinci denemede çıkan sonuç daha temsil edicidir ve karşılaştırma için o kullanılır. Karşılaştırma için aynı ezginin usta bir icradan alınmış kaydı da kullanılır; fark böylece somutlaşır.
Derslerimizde entonasyon denetimi kayıtla düzenli olarak yapılır.