Kavalda parmak deliklerinin sayısı sınırlıdır; ses alanı bu deliklerin verdiği aralıktan daha geniştir.
Genişleme üfleme basıncının değiştirilmesiyle sağlanır. Aynı parmak düzeni, daha yüksek basınçla üflendiğinde bir üst bölgeden ses verir.
Bu geçiş yalnız kuvvetle yapılmaz. Hava akışının hızı artar ama miktarı aynı kalır; bunu sağlayan şey ağız içindeki açıklığın daralmasıdır.
Geçişin temiz olması için değişimin ani ve kararlı olması gerekir. Kararsız bir geçişte iki bölge arasında bir çatlama duyulur.
Çalışma yöntemi tek notada geçiştir: aynı parmak düzeniyle alt ve üst bölge arasında gidip gelinir. İkinci aşamada geçiş ezgi içinde çalışılır; hangi notada bölge değiştirileceği önceden belirlenir.
Üçüncü aşamada geçişin duyulmaması hedeflenir. İyi yapılmış bir bölge değişimi dinleyici tarafından fark edilmez.
Tiz bölge daha çok dudak denetimi ister ve çabuk yorar; çalışma süresi kısa tutulur. Bu teknik oturduğunda çalgının ses alanı belirgin biçimde genişler ve dağar açılır.
Geçişin kolaylaştığı bir nokta vardır. Çoğu kavalda belirli bir delik düzeni iki bölgede de temiz konuşur; bu nota bulunduğunda geçiş çalışması oradan başlatılır.
Derslerimizde bölge geçişi nefes çalışmasının devamı olarak ele alınır.