Düzenli çalışan bir kursiyer bile zaman zaman ilerlemediğini hisseder. Bu dönemler olağandır.
Birinci neden ölçüm eksikliğidir. Gelişim küçük adımlarla olur ve ölçülmediğinde fark edilmez.
İkinci neden tekrardır. Aynı çalışma aynı biçimde sürdürüldüğünde belirli bir noktadan sonra karşılık vermez.
Çözüm çalışmanın biçimini değiştirmektir: tempo, ritim, bölge ya da malzeme.
Üçüncü neden bedensel yorgunluktur. Dudak ve nefes kasları dinlenme ister; ara verilen bir haftadan sonra çoğu kursiyer daha iyi çalar.
Dördüncü neden hedef belirsizliğidir. Neyin çalışıldığı net değilse çalışma dağılır.
Bu dönemlerde dağar değiştirmek de işe yarar; yeni bir ezgi dikkati tazeler. Dinleme ağırlıklı bir haftaya geçmek de bir seçenektir; kulak gelişirken eller dinlenir. En kötü tepki çalışmayı artırmaktır; yorgun bir bedene daha çok yük bindirmek duraklamayı uzatır.
Bu dönemlerde eğitmenle konuşmak da yararlıdır. Dışarıdan bakan biri, kursiyerin göremediği bir ilerlemeyi ya da tekrarlanan bir hatayı fark eder. Bu dönemlerin de kaydı tutulur; ne zaman, ne kadar sürdüğü ve neyin işe yaradığı yazıldığında bir sonrakine hazırlıklı girilir.
Derslerimizde duraklama dönemleri program değiştirilerek aşılır.