Halk müziği topluluklarında kaval genellikle ezgiyi çalar; bağlama ise hem ezgiye eşlik eder hem zemini kurar.
Bu paylaşım baştan konuşulur. İki çalgı aynı ezgiyi sürekli birlikte çaldığında doku tekdüzeleşir.
Yaygın düzen dönüşümlüdür: bir bölümde kaval ezgiyi taşır, bağlama eşlik eder; sonraki bölümde roller değişir.
Akort ilk konudur. Bağlamanın akordu sabittir; kaval buna göre hizalanır ve ısınma sonrası yeniden kontrol edilir.
Ses şiddeti ikinci konudur. Kaval akustik olarak güçlü değildir; tezeneyle çalınan bir bağlama onu örter.
Çözüm kavalı zorlamak değil, bağlamanın dinamiğini ayarlamak ve yerleşimi düzenlemektir.
Üçüncü konu süslemelerdir. İki çalgı aynı anda yoğun süsleme yaptığında ezgi bulanıklaşır.
Nefes yerleri de birlikte planlanır; kaval nefes alırken bağlama boşluğu doldurur. Provada iki çalgının yalnız başına çalışması en hızlı sonucu verir.
Sahne yerleşimi de bu dengeyi belirler. İki çalgının birbirini duyabileceği bir açıyla yerleşmesi, söylenmeden kurulan bir uyum sağlar ve ses düzeyi tartışmasını azaltır. Prova sonunda kısa bir kayıt alınır; odada dengeli duyulan bir ikili kayıtta farklı bir denge gösterebilir.
Derslerimizde eşlik çalışması topluluk derslerinde yapılır.