Kaval kalabalık bir sahnede çoğu zaman duyulmaz; bu yüzden ses yükseltme düzeneği kullanılır. İki yaygın yol vardır: sehpaya konan bir mikrofon ya da çalgıya takılan küçük bir mikrofon.
Sehpa mikrofonu doğal tınıyı daha iyi taşır. Buna karşılık icracının hareket alanını sınırlar ve sahne sesini de alır.
Çalgıya takılan mikrofon hareket özgürlüğü verir ve geri besleme riski düşüktür; ses biraz daha yakın ve dar çıkar.
Mikrofon yerleşimi belirleyicidir. Ağız bölümüne çok yakın konan bir mikrofon üfleme gürültüsünü öne çıkarır.
Biraz uzaktan ve delik bölgesine yönelmiş bir yerleşim daha dengeli sonuç verir. Ses ayarında ilk iş düzleştirmektir; renklendirme sonra gelir.
Monitör de önemlidir. Kendini duyamayan bir icracı farkında olmadan zorlar ve perde kayar.
Küçük mekânlarda yükseltme gerekmeyebilir; gereksiz mikrofon sahnedeki genel ses düzeyini yükseltir.
Ses kontrolünde salon dolu ve boşken farkı hesaba katılır. Boş salonda kurulan denge, dinleyici geldiğinde değişir; bu yüzden ilk eserde küçük bir düzeltme payı bırakılır.
Derslerimizde sahne düzeni topluluk çalışmalarında ele alınır.