Kavala yeni başlayan biri genellikle bildiği bir türküyü çalmak ister. İlk üç ay bu isteği taşıyacak zemini kurar.
Birinci başlık tutuş ve duruştur. Parmaklar delikleri sızdırmadan kapatıyor mu, kollar gereksiz kasılıyor mu?
İkinci başlık nefestir. Karın desteğiyle alınan nefes, uzun ve eşit bir ses verebiliyor mu?
Üçüncü başlık uzun sestir. Tek bir notayı nefesin başından sonuna kadar aynı şiddette tutabilmek, en çok yol aldıran alıştırmadır.
Dördüncü başlık ilk dizidir. Delikler sırayla açılarak çıkan sesler tanınır ve kulağa yerleştirilir.
Bu dördü oturduğunda ilk ezgiler gelir: dar ses aralığında, yavaş ve bilinen türküler. Süslemeler bu dönemde öğretilmez; temiz ses ve doğru perde önce gelir. Günde yirmi dakikalık düzenli çalışma, haftada bir kez iki saatlik çalışmadan daha hızlı sonuç verir. Dudak ve yüz kasları yorulduğunda çalışma durdurulur; zorlanan bir dudak yanlış alışkanlık üretir.
İlk dönemde bir çalışma defteri tutmak da yararlıdır. Hangi gün ne kadar çalışıldığı ve nerede takılındığı yazıldığında ilerleme görünür hâle gelir; bellek bu bilgiyi tek başına taşımaz.
Derslerimizde ilk üç ay bu dört başlık üzerine kurulur.