Kaval eğik bir açıyla, gövdeden uzaklaşarak tutulur. Açı kişiye göre değişir ama dik ya da yatay değildir.
Sol el üstte, sağ el alttadır. Bu düzen yerleşiktir ve sonradan değiştirilmesi zordur; başlangıçta doğru kurulması gerekir.
Parmaklar deliklerin üzerine yay biçiminde iner. Uçlarla değil, parmak yastıklarıyla kapatılır; uçla kapatılan delik sızdırır.
Başparmaklar çalgıyı alttan destekler. Sağ elin başparmağı denge noktasında durur ve ağırlığın büyük bölümünü taşır.
Omuzlar düşük, dirsekler gövdeden hafif uzaktadır. Kaldırılmış omuz nefesi kısar.
Boyun öne eğilmez; kaval ağza getirilir, baş kavala değil. Uzun çalışmalarda kolların yorulması olağandır; ara vermek tekniğin parçasıdır. Ayakta ve oturarak çalışmak arasında fark vardır; oturarak çalışırken sırt dik tutulur ve gövde sıkışmaz. Duruş bir kez kurulduğunda aynada denetlenir ve dönem içinde yeniden gözden geçirilir.
Ayna karşısında çalışmak duruşu da denetler. Omuzun yükselip yükselmediği, boynun öne eğilip eğilmediği ve dirseklerin gövdeye yapışıp yapışmadığı kulakla değil yalnız gözle görülür. Kayıt alınan bir video da aynı işi görür ve çalarken bakamadığınız açıları gösterir.
Derslerimizde tutuş ve duruş ilk derste kurulur.